MUSTAQIL ISH

KIRISH Dag'al-dispers sistemalar (DDS) kimyo, fizika, biologiya va injenerlik sohalarining muhim tadqiqot obyekti bo'lib, o'zining murakkab tuzilishi va noyob xossalari bilan ilmiy va amaliy jamoatchilik e'tiborini tortib kelmoqda. Bu sistemalar ikki yoki undan ortiq fazalardan iborat bo'lib, ulardan kamida bittasi boshqa faza ichida juda kichik, ammo makroskopik darajada ko'rinadigan zarrachalar shaklida tarqalgan bo'ladi. Kundalik hayotimizda DDS ning ko'plab misollarini uchratishimiz mumkin, jumladan, loy, tuproq, ba'zi oziq-ovqat mahsulotlari (masalan, sut, mayonez), kosmetika vositalari (krem, losyonlar), bo'yoqlar va qurilish materiallari. Ayniqsa, tibbiyot va stomatologiya sohalarida DDS ning qo'llanilishi so'nggi yillarda kengayib, diagnostika, davolash va profilaktika jarayonlarida muhim rol o'ynamoqda. Nanotexnologiya va biomaterialshunoslikning rivojlanishi bilan bu sistemalarning yanada nozik boshqaruvi va funktsional imkoniyatlari ochilmoqda, bu esa ular asosidagi yangi avlod preparatlari va materiallarini yaratishga zamin yaratadi. Ularning barqarorligi, reologik xossalari, yuzaki faolligi va biologik mosligi kabi parametrlar tibbiy va stomatologik amaliyotda samaradorligini belgilaydi. Shu sababli, dag'al-dispers sistemalarning chuqur o'rganilishi nafaqat nazariy bilimlarimizni boyitadi, balki amaliy sog'liqni saqlash muammolarini hal qilishda ham yangi yondashuvlarni taklif etadi. [rasm]} Tibbiyot va stomatologiyada dag'al-dispers sistemalarning qo'llanilishi bilan bog'liq asosiy muammolardan biri ularning barqarorligini, dozalash aniqligini va biologik tizimlar bilan o'zaro ta'sirini ta'minlashdir. Preparatlarning saqlash muddati, ta'sir etuvchi moddalarning ma'lum bir joyga etkazib berish samaradorligi, shuningdek, yon ta'sirlarning minimallashtirilishi DDS ning fundamental xususiyatlarini tushunishni talab qiladi. Misol uchun, dori vositalarini nazoratli tarzda ajratib chiqarish, immun tizimiga modulli ta'sir ko'rsatish yoki suyak to'qimasini re ...