MUSTAQIL ISH

KIRISH Inson psixikasining murakkab va serqirra hodisalaridan biri bo'lgan diqqat masalasi asrlar davomida faylasuflar, psixologlar, neyroolimlar va boshqa soha mutaxassislarining e'tiborini tortib kelgan. Jamiyatning jadallik bilan rivojlanishi, axborot oqimining beqiyos darajada oshishi, texnologik taraqqiyotning shiddatli sur'atlari shaxsning atrof-muhitdagi muhim ma'lumotlarni tanlab olishi, ularni tahlil qilishi va qayta ishlashining ahamiyatini yanada oshirmoqda. Diqqat — bu ongning ma'lum bir ob'ektga yoki faoliyatga yo'naltirilganligi va markazlashganligi bo'lib, u idrok, xotira, fikrlash kabi kognitiv jarayonlarning samaradorligini bevosita belgilaydi. Zamonaviy dunyoda individual va jamoaviy faoliyatning muvaffaqiyati ko'p jihatdan shaxsning diqqatni boshqarish qobiliyatiga, uning konsentratsiyasi va barqarorligiga bog'liq. Ta'lim, kasbiy faoliyat, sport, san'at va hattoki kundalik hayotdagi oddiy vazifalarni bajarishda ham diqqatning roli beqiyosdir. Shu nuqtai nazardan, diqqatni, uning mexanizmlarini, funksiyalarini va ayniqsa, nerv fiziologik asoslarini chuqur o'rganish nafaqat nazariy jihatdan qiziqish uyg'otadi, balki amaliy ahamiyatga ega bo'lgan turli muammolarni hal qilishda ham fundamental baza bo'lib xizmat qiladi. Diqqat buzilishlari, masalan, diqqat yetishmasligi va giperfaollik sindromi (DEGS) kabi holatlar ta'lim va ijtimoiy moslashuvda jiddiy to'siqlarni yuzaga keltiradi, shuning uchun diqqatning normal ishlash mexanizmlarini tushunish ushbu buzilishlarni diagnostika qilish va korreksiya qilish uchun zarurdir. Ushbu tadqiqotning muammosi shundaki, diqqat fenomenining psixologik tavsifi yetarli darajada rivojlangan bo'lishiga qaramay, uning nerv fiziologik asoslari, ayniqsa, sezgi jarayonlari bilan o'zaro bog'liqligi chuqur va har tomonlama o'rganilmagan. Diqqatning miya faoliyatidagi namoyon bo'lish mexanizmlari, neyron tarmoqlarining o'zaro ta'siri, neyromediatorlarning roli va genetika omillarining ta'siri hali to'liq oydinlashtirilmagan. ...