MUSTAQIL ISH

KIRISH Hozirgi globallashuv jarayonlarida milliy tillarning o'ziga xosligi va rivojlanish tendensiyalari jamiyatning ijtimoiy-madaniy hayotida tobora muhim ahamiyat kasb etmoqda. O'zbek tili, mamlakatning rasmiy tili sifatida, davlatning mustaqilligi va madaniy yuksalishi bilan bog'liq bo'lgan ulkan transformatsiyalarni boshidan kechirdi va kechirishda davom etmoqda. Ayniqsa, alifbo masalasi ushbu jarayonlarda markaziy o'rin egalladi. Kirill alifbosidan lotin yozuviga asoslangan o'zbek alifbosiga o'tish, tilning tarixiy rivojlanishida yangi bosqich bo'lib, uning xalqaro integratsiyalashuviga, raqamli texnologiyalar bilan uyg'unlashuviga hamda yosh avlodning global axborot makoniga kirishiga keng imkoniyatlar yaratdi. Biroq, ushbu o'zgarishlar bilan bir qatorda, yangi alifbo doirasida yagona va tizimli imlo qoidalarini shakllantirish, ularni standartlashtirish va amaliyotga joriy etish masalasi dolzarb muammolardan biri bo'lib qolmoqda. Lotin grafikasi asosidagi o'zbek alifbosining imlo qoidalari, jumladan, uning harf-tovush nisbati, undosh va unlilarning yozilish tartibi, qo'shimchalarning qo'shilishi, o'zlashma so'zlarning imlosi kabi jihatlari hanuzgacha bir qator bahs-munozaralarga sabab bo'lib kelmoqda. Mazkur tadqiqot, aynan mana shu dolzarb masalalarni ilmiy asosda tahlil etishga, mavjud muammolarni aniqlashga va ularni bartaraf etish bo'yicha ilmiy takliflar ishlab chiqishga qaratilgan. Ushbu mavzuning o'ziga xosligi shundaki, u nafaqat tilshunoslikning nazariy masalalariga tegishli, balki jamiyatning kundalik hayotida, ta'lim tizimida, ommaviy axborot vositalarida va rasmiy yozishmalarda keng qo'llaniladigan amaliy ahamiyatga ega. Shu sababli, o'zbek-lotin alifbosining imlo qoidalarini chuqur o'rganish, uning yanada takomillashishiga zamin yaratish zamonaviy o'zbek tilshunosligining eng muhim vazifalaridan biri hisoblanadi. Muammoning mohiyati shundaki, lotin yozuviga asoslangan o'zbek alifbosiga o'tilganiga qaramay, uning imlo qoidalarini amaliyotda qo'lla ...