MUSTAQIL ISH

KIRISH Hozirgi globallashuv davrida xalqaro munosabatlar murakkablashib, davlatlararo hamkorlikning huquqiy asosi bo'lgan shartnomaviy faoliyatning ahamiyati tobora ortib bormoqda. Xalqaro huquqning asosiy manbalaridan biri sifatida shartnomalar davlatlarning o'zaro majburiyatlarini belgilashda, tinchlik va xavfsizlikni ta'minlashda, iqtisodiy, siyosiy va madaniy aloqalarni rivojlantirishda hal qiluvchi rol o'ynaydi. Bu jarayonda Birlashgan Millatlar Tashkiloti ko'magida qabul qilingan va davlatlar o'rtasidagi shartnomalar tuzish, ularni amalga oshirish va bekor qilish tartibini belgilovchi universal huquqiy hujjat — 1969-yilgi Shartnomalar huquqi to'g'risidagi Vena konvensiyasi (keyingi o'rinlarda Vena konvensiyasi) alohida o'rin tutadi. Ushbu konvensiya qoidalari zamonaviy xalqaro shartnomalar huquqining fundamental asosini tashkil etib, davlatlar amaliyotida, jumladan O'zbekiston Respublikasining xalqaro shartnomaviy faoliyatida keng qo'llanilmoqda. O'zbekistonning jahon hamjamiyatiga integratsiyalashuvi jarayonida ushbu konvensiya normalarining to'g'ri tatbiq etilishi va uning parlament tomonidan ratifikatsiya qilinishi mamlakatning xalqaro obro'sini mustahkamlash, milliy qonunchilikni xalqaro standartlarga muvofiqlashtirish hamda davlatning xalqaro majburiyatlarini samarali bajarishda hal qiluvchi ahamiyatga ega. Shu bois, Vena konvensiyasi normalarining O'zbekiston Respublikasi shartnomaviy faoliyati misolida o'rganilishi bugungi kunning dolzarb ilmiy muammolaridan biridir. O'zbekiston Respublikasi o'z mustaqilligini qo'lga kiritgach, xalqaro huquq sub'ekti sifatida faol shartnomaviy faoliyatni boshladi. Minglab ikki tomonlama va ko'p tomonlama xalqaro shartnomalar imzolandi, ularning aksariyati Vena konvensiyasi prinsiplari asosida tuzildi va ratifikatsiya qilindi. Biroq, konvensiya normalarining milliy qonunchilikka implementatsiyasi, shartnomalarni talqin qilishda yuzaga keladigan muammolar, ularning ijrosini nazorat qilish mexanizmlari, shuningdek, parlam ...