MUSTAQIL ISH

KIRISH Oltin insoniyat tsivilizatsiyasining butun tarixi davomida o'zining noyob xususiyatlari – yuqori korroziyaga chidamliligi, elektr o'tkazuvchanligi, plastikligi va estetik qiymati bilan har doim muhim metallardan biri bo'lib kelgan. Hozirgi zamonda oltin nafaqat zargarlik sanoati va moliyaviy investitsiyalar sohasida, balki yuqori texnologiyalar, shu jumladan elektronika, aerokosmik sanoat, tibbiyot va katalizatorlar ishlab chiqarishda ham ajralmas material hisoblanadi. Dunyo bo'yicha oltin zaxiralarining kamayib borishi va o'z navbatida unga bo'lgan talabning ortishi, shuningdek, kon qazish sharoitlarining murakkablashuvi oltinni qayta ishlashning samarali, iqtisodiy jihatdan maqbul va ekologik xavfsiz usullarini izlashni dolzarb muammoga aylantirgan. An'anaviy oltin ajratish texnologiyalari, xususan, siyanidlash usuli yuqori samaradorlikka ega bo'lsa-da, siyanidning toksikligi tufayli atrof-muhitga jiddiy salbiy ta'sir ko'rsatadi va bu uning qo'llanilishini cheklaydi. Shu sababli, siyanidsiz muqobil erituvchilar va ekstraktsiya usullarini ishlab chiqish global miqyosda mineral resurslarni qayta ishlash sohasidagi eng muhim yo'nalishlardan biridir. Tiokarbamid (tiomochevina) asosidagi eritmalar ushbu muqobil erituvchilardan biri sifatida tobora ko'proq e'tiborni tortmoqda, chunki ular oltin bilan kompleks birikmalar hosil qilib, uni samarali erita oladi va siyanidga nisbatan kamroq toksikdir. Ushbu tadqiqotning asosiy muammosi tiomochevinada erigan oltinni samarali va maqsadli ravishda eritmalaridan ajratib olish (cho'ktirish) jarayonini tushunish va optimallashtirishdan iborat. Hozirgi kunda tiomochevinada eritilgan oltinni ajratib olish uchun turli usullar taklif etilgan bo'lsa-da, ularning har biri o'zining afzalliklari va kamchiliklariga ega. Ba'zi usullar yuqori samaradorlikka erishish uchun qimmat reagentlar talab qilsa, boshqalari murakkab texnologik sxemalarni talab qiladi yoki jarayon samaradorligini pasaytiradigan salbiy yon reaksiyalarni keltirib ...