MUSTAQIL ISH

KIRISH Xalqaro huquqda aholi masalasi bugungi globallashgan dunyoda o'zining markaziy va dolzarb ahamiyatini tobora oshirib bormoqda. Ikkinchi jahon urushidan so'ng Birlashgan Millatlar Tashkilotining tashkil etilishi bilan xalqaro munosabatlarda yangi bosqich boshlandi, inson huquqlari va xalqlar o'z taqdirini o'zi belgilashi g'oyalari ustuvor ahamiyat kasb etdi. Ushbu davr mobaynida aholining xalqaro huquqdagi o'rni va roli bo'yicha turli nazariy yondashuvlar va amaliy mexanizmlar shakllandi. XXI asrga kelib esa, migratsiya oqimlarining misli ko'rilmagan darajada o'sishi, qochqinlar masalasi, fuqaroligi bo'lmagan shaxslarning ko'payishi, odam savdosi kabi transmilliy jinoyatlar, shuningdek, inson huquqlarini himoya qilish borasidagi global chaqiriqlar aholi masalasining xalqaro huquq uchun yanada muhim ahamiyat kasb etishiga olib keldi. Ayniqsa, harbiy mojarolar, iqlim o'zgarishlari, iqtisodiy notinchliklar va siyosiy beqarorliklar tufayli yuzaga kelayotgan aholi harakatlanishlari xalqaro huquq normalari va institutlari oldiga yangi talablarni qo'ymoqda. Bu jarayonlar nafaqat davlatlarning ichki siyosatiga, balki xalqaro hamjamiyatning barqarorligi va xavfsizligiga ham bevosita ta'sir ko'rsatmoqda, shu sababli mazkur mavzuni chuqur tadqiq etish bugungi kunning eng muhim vazifalaridan biridir. Mazkur tadqiqotning muammosi xalqaro huquqda aholi tushunchasining evolyutsiyasini, uning huquqiy maqomini belgilovchi asosiy tamoyillar va normalarni tizimli tahlil qilish, shuningdek, amaliyotda yuzaga kelayotgan qiyinchiliklar va kamchiliklarni aniqlashdan iborat. An'anaviy xalqaro huquqda aholi, asosan, davlatning hududiy yaxlitligi va suvereniteti doirasida ko'rib chiqilgan bo'lsa, zamonaviy xalqaro huquq, ayniqsa, inson huquqlari xalqaro huquqi rivojlanishi bilan, shaxsning sub'ektiv huquqlarini himoya qilish g'oyasi markaziy o'rin egalladi. Biroq, xalqaro huquqning fragmentatsiyasi, davlatlarning suvereniteti va inson huquqlarini himoya qilish o'rtasidagi muvozanatni ...